Ster in je eigen reality show

26 feb 2012 /

Een voyeuristische natuur is voor gebruikers van sociale media niet vreemd, met dank aan Facebook, Twitter, Google+, YouTube en een hele reeks andere sociale media platformen. Het geeft diegenen die op sociale media actief zijn in zekere zin het gevoel van een reality show; waarin ze een rol spelen als ster, commentator of publiek. Ons menselijk kapitaal kan online zeer goed uitgebouwd worden. Maar is de wereld van de online conversatie voldoende groot en divers om er veel belang aan te hechten?

Een show voor eigen publiek

Mensen gebruiken sociale media om hun hun identiteit uit te bouwen en om hun leven betekenis te geven en waar mogelijk beter te maken. We ontvangen informatie en gebruiken deze om bepaalde uitspraken te doen en te connecteren met gelijkgezinden. Maar wanneer we te veel informatie uit dezelfde pool halen, kan het je inzichten ook beperken. Volgens Pariser verliezen we meer en meer controle over de selectie van informatie waardoor we in een soort van luchtbel leven waarin we alleen nog op de hoogte zijn van wat enerzijds door ‘vrienden’ wordt aanbevolen en anderzijds door de algoritmes van Google wordt geselecteerd. In zijn boek ‘The Filter Bubble’ stelt Eli Pariser dat je als surfer alleen nog geconfronteerd wordt met opinies waar je het mee eens bent, soorten berichten die je eerder aangeklikt hebt en voorspelbare aanraders voor boeken, cd’s of films. In die zin worden mensen vooral in hun eigen ideeën bevestigd.

Dit is wat Pariser nogal extreem stelt. Maar is dit dan altijd slecht? Indien je vroeger een andere mening had, een bepaade kijk op zaken buiten de norm, werd je al gauw als vreemd of zelfs raar aanzien. Met het Internet en sociale media is dit veranderd. Hoe anders je ook bent en hoe ongewoon je gedachten ook zijn, je vindt gelijkgezinden online. Sociale media geven bezoekers een groepsgevoel, het gevoel ergens bij te horen. En het is leuk en vaak zelfs ook goed om een spiegel van je eigen leven online terug te vinden. Er valt dus wel een lans voor te breken, zolang het groeperen van ideeën en idealen niet tot extremistische of criminele zaken leidt.

Schitter online

Het is goed om morele en ethische vragen te blijven stellen over de media die we gebruiken. In de eerste plaats dient gezegd dat we altijd een keuze hebben over het type media dat we gebruiken – persoonlijk en als samenleving. Er is niks onvermijdelijks aan sociale media en ook niet aan de gebruiken waartoe deze leiden. Zolang we voldoende sterk in de schoenen staan en de nodige vaardigheden hebben om met die media om te gaan, moeten we vooral durven focussen op de vele mogelijkheden die ze bieden; voor individuen, voor de overheid, voor bedrijven, voor de samenleving. Maar om dit helemaal ten goede te kunnen ontwikkelen, moeten we zeker ook aandacht hebben voor de vaardigheden bij de sociaal zwakkeren en dienen nieuwe ontwikkelingen die een impact hebben op een samenleving vanuit de overheid en vanuit onderzoek gemonitord te worden. Alleen dan kunnen de kansen en bedreigingen goed in kaart gebracht worden en wordt een samenleving echt ‘empowered’ door de mogelijkheden die digitale en sociale media bieden.

We kunnen onze geest eindeloos oefenen online en ons onderdompelen in de informatie die we aankunnen vanuit de vele kanalen waarmee we zijn verbonden. Iedereen op het sociale web kan de ster zijn van z’n eigen reality show. En hoe groot of divers je ‘audience’ is, heeft maar belang als dat publiek je ook kan raken met ‘likeable’ inhoud en reacties.

Via Wikimedia Commons Door GRPH3B18 (Eigen werk) CC-BY-SA-3.0 Creative Commons.